Vandaag, 18 februari, word ik 54 jaar en ga ik dus mijn 55e levensjaar in. Wat een geweldige dag om jarig te zijn, vlak na de nieuwe maan, de zonsverduistering en de Chinese nieuwjaarsdag, waarop de Houten Slang plaatsmaakt voor het Vuurpaard💫.
De afgelopen maanden ben ik door een heel intens en vooral ook nodig proces bewogen. Een proces wat zich al een tijd geleden had aangekondigd dat het zou komen.
Het heeft allemaal te maken met vrouwelijkheid. Mijn vrouwelijkheid 🌹💃
Er is sindsdien heel veel gebeurd. Van het ene proces naar het andere proces. Het begon met een vrouwenretraite afgelopen december waar ik mij echt begon te verbinden met alle fases van vrouw zijn in samenzijn met alleen maar vrouwen, vervolgens een truffelreis in Januari waarin mij ook mijn bekkengebied en mijn baarmoeder werd aangewezen en van alles daartussen in en erna. Ik kan het niet verwoorden, omdat er zoveel puzzelstukjes zijn die in deze periode naadloos in elkaar zijn geschoven. Dat hoeft ook niet, maar ik kan je wel vertellen wat het heeft gebracht. Min of meer.
Twee weken geleden, na jarenlang hormonen en/of medicijnen te hebben gebruikt, heb ik de laatste (een hormoon spiraal) losgelaten sinds ik 15 jaar oud was.
Het is gebeurd! De dag voordat het werd verwijderd heb ik terwijl ik onder de douche stond zo gehuild, omdat ik mij op dat moment ten diepste realiseerde dat dit het einde van een tijdperk was. Ik ben nu 54 jaar oud en in de menopauze. Hoe dit zich precies uit weet ik nog niet helemaal, want ik had dus nog een hormoon spiraal. Dit ben ik dus nu en de komende aan het ervaren.
Ik kan niet uitleggen hoe enorm blij en dankbaar ik ben.
Voor sommigen lijkt het misschien heel vreemd of gek om hier zo blij mee te zijn, maar voor mij is het een lange weg geweest met een sterk verlangen om hier te komen! Niet dat ik wist wat dit verlangen precies inhield. Ik herken het nu ik hier ben en dit voel.
Ik geloof dat de menopauze, hoewel ik me realiseer dat het heel intens kan zijn, een mooie overgang is voor vrouwen en dat het belangrijk is om je hiervan bewust te zijn. Ik wil hier dan ook graag bewust en zo natuurlijk mogelijk doorheen bewegen.
Natuurlijk weet ik dat dit niet voor elke vrouw geldt of zo voelt. Vrouwen die nog erg jong zijn bijvoorbeeld, of om allerlei uitlopende redenen geen keuze hebben.
Daarom ben ik extra dankbaar! Ook omdat ik mij op dit vlak enorm heb verwaarloosd. Zo lang in de overlevingstand gestaan, dat het voor mij onmogelijk was om te zakken in mijn vrouw zijn.
Gisterenavond tegen het einde van de dag en dus vlak voor mijn verjaardag heb ik een ritueel gedaan ter ere van mijn verjaardag en mijn vrouwelijkheid. Niet omdat ik dat zo bedacht had, maar omdat dit zich zo aandiende. Ik heb een meditatie gedaan die mijn lieve vriendin Joke mij stuurde na de truffelreis. Deze meditatie bracht mij weer naar mijn bekkengebied, naar mijn baarmoeder. Daar waar mijn creatie kracht woont. Ik kwam nog meer thuis in mijn lichaam, nu zonder de truffel.
Zoals velen wellicht weten en / of voelen staan we aan het begin van een nieuwe tijd, een nieuwe periode. Misschien heb jij ook al gevoeld of gemerkt waar dit ligt voor jou. Op welk vlak. Voor mij ligt het in het zakken in mijn vrouw zijn, mijn vrouwelijkheid. Meer hoef ik nu niet te weten. Ik hoef niet te weten wat ik daarvoor moet doen, wat het me gaat brengen. Het gaat over AANWEZIG zijn!
Een geweldig cadeau voor mijn verjaardag! Thuis en aanwezig in mij! In mijn vrouw zijn.
Reactie plaatsen
Reacties